چرا نمیتوان پاسخ را در کامپیوتر پیدا کرد؟
طبق آموزشهای بالینی سطح بالا، پاسخ این سوال در کامپیوتر یا کتاب نیست، بلکه در کنار بیمار و در دهان کلینیک پیدا میشود. هر بیمار شرایط منحصربهفردی از نظر عضلات، مفصل گیجگاهیفکی و عادات پارافانکشنال دارد.
سه معیار اصلی برای باز کردن vd
- Free Way Space (فضای استراحت)
- سلامت مفصل و عضلات
- شرایط سیستمیک و رفتاری بیمار (مثل براکسیسم، کلنچینگ)
قانون بالینی مهم
- اگر در یک کیس خاص، درمان با ۲ میلیمتر باز کردن ویدی به خوبی پیش میرود، نیازی به باز کردن بیشتر نیست.
- تلاش برای باز کردن ۶ میلیمتر یا بیشتر بدون نیاز کلینیکی مشخص، اغلب منجر به درد عضلانی، کلیک مفصل و شکست درمان میشود.
خطاهای شایع
در بسیاری از موارد، دندانپزشکان ناخواسته و در حین ساخت پروتز، اجاسمنت، یا تنظیم اکلوژن، ویدی را باز میکنند. مقایسه اکسهای پایان کار با اکس شروع کار در نقاط مشابه، افزایش ناخواسته ویدی را نشان میدهد. خوشبختانه مفصل تا حدی این تغییرات را تحمل میکند، اما نه بیپایان.
نقش CR و اجاسمنت
برای باز کردن ایمن ویدی، داشتن رکورد مرکزی (CR) صحیح و اجاسمنت خوب ضروری است. در غیر این صورت، خودِ ساختار پروتز باعث باز شدن غیرطبیعی ویدی میشود.
تعیین میزان باز کردن ویدی یک تصمیم بالینی است، نه عددی روی کاغذ. همیشه به Free way space، سلامت مفصل و رفتار بیمار توجه کنید. از باز کردن بیش از حد (بیشتر از ۲-۳ میلیمتر بدون دلیل محکم) خودداری نمایید.
توصیه نهایی: بیمارانی که عادات براکسیسم قوی دارند یا کنترل عضلانی ضعیفی دارند، کاندیدای مناسبی برای باز کردن قابلتوجه ویدی نیستند.
دیدگاه خود را بنویسید